Γνωρίζουμε από προηγούμενες τάξεις ότι μάζα και βάρος είναι διαφορετικές έννοιες. Ο Newton, στην προσπάθειά του να εξηγήσει την περιστροφή των πλανητών γύρω από τον Ήλιο και των δορυφόρων γύρω από τους πλανήτες, κατάλαβε ότι έπρεπε να υπάρχουν δυνάμεις που συγκρατούν τα ουράνια σώματα σε αυτές τις τροχιές, όπως ένα νήμα που κρατάμε μας επιτρέπει να περιστρέφουμε ένα αντικείμενο που είναι δεμένο στην άλλη άκρη του. Σύμφωνα με τον πρώτο νόμο, εάν πάψει να υπάρχει αυτή δύναμη το σώμα θα ακολουθήσει ευθύγραμμη τροχιά, κινούμενο με σταθερή ταχύτητα. Υπέθεσε λοιπόν ότι ανάμεσα σε όλα τα σώματα υπάρχει μια έλξη από απόσταση, η βαρυτική έλξη.
Η ιδιότητα αυτή των σωμάτων, να έλκει το ένα το άλλο, ονομάζεται βαρύτητα. Ο Newton υποστήριξε ότι η βαρυτική έλξη ανάμεσα σε δυο σώματα εξαρτάται από τις μάζες και την απόσταση των δυο σωμάτων, όπως είδαμε και στην προηγούμενη ενότητα. Ίσως αναρωτηθείτε πώς ο Newton κατέληξε σε μια τόσο «περίεργη» εξίσωση. Χωρίς να είναι δυνατό να μπούμε σε λεπτομέρειες, ας κρατήσουμε το ότι είχε ενδείξεις που τον οδήγησαν σε αυτήν τη μορφή. Το σημαντικότερο όμως ήταν ότι με βάση αυτήν την υπόθεση εξήγησε και προέβλεψε πάρα πολλά φαινόμενα που έχουν σχέση με την κίνηση των ουρανίων σωμάτων.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου